بوی باران:مجموعه اشعارودلنوشته های سیدعلی سیدی,ابرزگه

چه خوش بی ده و او فصل بهارش ........برد بغروسی.....نماد قدمت ده..... .سه برد و رود مارونش .........من کوهش رگل..... سرسبز واباد ....ومن دشتو کنارل پر گروفتن........وسر کوهش تو گر ده نه بوینی.......نگین سوز مارونش بوینی........دلت غش میره از اب زلالش ......کند روح تو شاد باغ انارش......چه گویم از قشنگی بهارش.......وهر جا سیر زنی سبزی دیاره.......از او بالا اگر بینی تو ده نه ........همه جاش سبز و خرم وبهاره.........صدای کبگلش مست ایکنه دل .....در ان دشت اب و دشت های بلندش........چه گویم از اناراش .......چه گویم از صفایش ....از ان مردم دل صاف........مثل اب زلالن..........چه خوش باشد تو فصل بهارش ........کنی گل گشت ومن باغل و دشتاب ........عزیزان ده من زیبای زیباست .......نباشد توی ایران در مثالش..........تقدیم به مردم دوست داشتنی ابرزگه زادگاهم