بوی باران:مجموعه اشعارودلنوشته های سیدعلی سیدی,ابرزگه

همان قلبی که بشکسته .................نه دارو می دهد تسکین نه مهری روش اثر داره ........اگه تیشه شکافته قلب یک کوه را ............نشان از عشق پاکی هست که هست اندر دل فرهاد.......اگر قیص و اگر مجنون شدن عاشق .........دلیلش قلبی از عشق وفا دارانست .........ازاین عشق و از این مجنون دلباخته ......من اینجا میخورم غبطه .........دلم خسته واز سنگ است ......چرا که یار دلدارش وفادارش زده اورا شکسته .......در این دنیای ادم ها ........که عشق سرگرمی و بازیست .......شدم خسته از این دنیام .........که مرگم ارزو کردم ......در این روزها که. ادم ها .......هوس را عشق می نامن ........شدم خسته ودر قلبم خدایم را صدا کردم ......از او خاستم من ان دنیای بعد از مرگ